از اشک انتظار نگاهم به قفل دراز ترس‌‌ها که وسوسه‌ام می‌کند: «بپر!!»از شعر… از تئاتر… و هرچه که از هنراز راه زندگی و… که از شوق یک سفراز شورش لبت وسطِ تلخی خبربیزار و خسته‌ام من از این اتفاق‌ها از چند افتخار فقط توی قاب‌هااز گریه‌های ریخته بر انقلاب‌هااز نصفه ترک کردن بعضی کتاب‌هااز بال…

با دست سرد، قاطی یک کافه غرق دوددر تو نشسته‌ است زنی با تنِ کبودبا دستمال سبز که اشک تو را ربودتنها من و توام… همه از حال رفته‌اند. یک شهر خالی از سکنه، با… فقط سکوتیک زن که مرده بود که قبل از پل و سقوطباید برم… فرار کنم… با صدای سوت…من مجرمم به قتل…